De zweethut en mijn gidsen

Het einde van het jaar nadert. Voor mij was 2009 niet eenvoudig. Het jaar van de kluizenaar. Reken maar dat ik dat heb gemerkt. Het is moeilijk, zo niet onmogelijk om anderen te vertellen wat er in het afgelopen jaar is gebeurd met mij. Want de processen en ervaringen zijn zo naar binnen gericht. Niemand die iets merkt. Behalve ik. Het enige wat ik kan zeggen is dat ik geen heimwee meer heb naar mijzelf, ik heb nog nooit zo dicht bij mijzelf gestaan. Ik heb in mijzelf en door mijzelf heen gekeken. Wat ik zag was niet altijd wat ik verwachte te zien, maar wel altijd de moeite waard.

Er was echter nog een aspect in mij waar ik maar geen toegang toe kon krijgen: mijn contact met mijn gidsen. Ik heb zes gidsen. Ze hebben zich in de loop van de jaren aan mij geopenbaard. Vier vrouwen, twee mannen. Ze beschermen mij, troosten mij en laten me visioenen zien. Alhoewel ik ze altijd heb erkend, had ik erg veel moeite om ze toe te laten. Ik vond het doodeng. Bovendien wist ik nooit precies hoe ik met ze kon communiceren. Meestal verschijnen ze in dromen. Soms voel ik ze overdag.

Een van de gidsen wilde zo graag gehoord worden dat ze op een gegeven moment via een van mijn zusters communiceerde. Ze gaf ook haar naam door: Katleen. Mijn zuster is vele malen ontvankelijker en kent geen angst. En mijn gidsen willen dat ik ze toelaat, dus ze zoeken naar wegen om mij dit te laten inzien. Toen wist ik dat het tijd werd om mijn angst te confronteren. Want deze gids is ongelooflijk belangrijk voor mij. Zij is een stem uit het verleden, heel krachtig. Zij helpt mij bij het vinden van mijn bestemming binnen de wicca.

Een paar weken geleden was het zover, twee van mijn zusters en ik hadden ons opgegeven voor een zweethut-ceremonie. Het werd een dag om nooit meer te vergeten. Ik wist niet wat ik kon verwachten, maar ik wist wel dat ik mijn gidsen wilde ontmoeten en leren om hen toe te laten, zonder angst. Het was een koude dag, een dag waarop we hard werkten om alle voorbereidingen te treffen voor het ritueel. Acht krachtige vrouwen. Een geweldige leider en een machtige vuurvrouw. Een dag gevuld met symboliek, contact met Moeder Aarde, maar ook vooral contact met mijn Zelf.

En op deze dag gebeurde het. Toen we de windrichting aanriepen van onze voorouders, waren ze daar. Ik kreeg een heel heftig visioen. Ik zag alle gidsen op een rij, hand in hand. Ze keken mij aan en ik keek terug, zonder vrees. Ze stonden op een strand, op de achtergrond de ondergaande zon. Ik wist nog steeds niet hoe ik contact moest maken. Maar toen nam Katleen de leiding. Zonder te aarzelen en met een vurige passie die ik intussen van haar gewend ben, sprong ze gewoon in me. Ik schrok me helemaal wild. Bedacht dat ik moest leren uit te kijken wat ik wenste. Want het kan zomaar uitkomen.

Ik zat fysiek in de zweethut, waar de hitte bijna ondraaglijk was. Mijn hart klopte luid en snel. Het zweet droop van mijn lichaam. Ik had moeite om te ademen. Mijn hoofd begon pijn te doen. De geuren van mineralen drongen mijn neus binnen. Toen voelde het alsof ik begon te zweven. Ik had de neiging om weg te willen. Zo bang was ik. Echter, Katleen nam mijn gewoon over en ze dwong me om door haar ogen te kijken. En mijn lijf werd rustig. Ik keek door haar ogen. Er was niets om bang voor te zijn. Ik had contact gemaakt en er gebeurde niets ernstigs. Ik leerde dat als ik mijn gidsen wil spreken, ik hen alleen maar hoef te verwelkomen. Als ik mij open kan stellen doen zij de rest. Dat is alles. Als ik hen gewoon toelaat, een met hen word, kunnen ze altijd verschijnen, ook overdag.

Ik had eindelijk mijn antwoord. Vind ik het nog eng? Ja, soms. Ik heb mijn gidsen nog niet durven te roepen. Het is nl. wel een hele intense ervaring om hen de controle te geven over mij. Maar binnenkort ga ik het proberen. Gewoon overdag. Kijken wat er gebeurt. Zij waken over mij en kennen de weg die ik ga. Het zou zo jammer zijn als angst mij tegenhoudt om hun stem te horen.

Ik had nog nooit eerder een zweethut-ceremonie meegemaakt. Het is fysiek en mentaal zeer inspannend. Maar onze leider Lieke bleek een geweldige en intuïtieve gids. Dankzij haar en alle aanwezige vrouwen is het een hele bijzondere ervaring geweest. Een die ik vaker wil beleven. Het is een ceremonie om in ere te houden en door te geven aan onze kinderen. Mocht je belangstelling hebben om een ceremonie bij te wonen, bezoek dan de website van Lieke en Martin.

Het jaar van de kluizenaar is bijna ten einde. Ik heb het goed afgesloten en kan niet wachten tot het nieuwe jaar zich aandient. Dan kan ik beginnen te zaaien wat ik heb geoogst. Het kan niet anders dan dat de oogst heel rijk zal zijn. En ik heb eindelijk mijn gidsen verwelkomd. Ze kunnen nu met mij meelopen.

Het is zo’n dag

Soms heb ik van die dagen. Dagen die vreemd beginnen, omdat de nacht onrustig was. Vandaag is zo’n dag. Ik bereid me voor. Op wat komen gaat, of juist niet. Er gebeurt teveel of misschien wel te weinig. Ik loop met mij ziel onder mijn arm. Vandaag lukt het allemaal en toch ook weer niet. Ik zucht en adem diep in. De onrust in mijn lijf wil niet wijken tot ik mijn zusters spreek.

Papa die last heeft van zijn hart. Zorgwekkend. Dichtbij, maar ook mijlenver weg. Ik weet dat zijn hart pijn doet, al heel lang. We bereiden ons voor. Mama komt even weer terug, ook haar gezondheid is niet zo goed. Het is heftig en ook weer niet. Wij weten, zijn verbonden. We bereiden ons voor. Ik hou van jou, klinkt overal. Weten we allemaal, maar toch, even extra zeggen. Digitale kusjes en knuffels aan hen die ver weg wonen. Samen en toch alleen. Troost, tranen, machteloosheid, berusting. We bereiden ons voor. Zeggen wat we nog willen vertellen. Het is niet veel, maar wel genoeg. We krijgen de kans. Wij grijpen het.

Er komt een nieuwe baby aan. Mijn lief vliegt naar mij toe. Ook dat gaat allemaal door. Alles ineens. Niets opeens. Maar toch. Het is zo’n dag. Ik bereid me voor, op alles wat komen gaat en nog niet is. Mijn ziel is mijn gids. Want anders verval ik in oude mensen-wensen. En die zijn zo anders dan de wensen van mijn ziel.

Een nieuwe fase breekt aan. Dat weten we. We bereiden ons voor. Maar voor nu geldt ook genieten van wat is. Spelen met de kids, eten, praten met mijn lief, plannen maken. Uitkijken naar de komst van nieuw leven. Sinterklaas surprises maken. Spelen met de kids. Uitleggen wat er met opa aan de hand is. Alles doet zeer, de tranen zitten hoog en mijn ogen stromen over. Ik ben hier, nu. Dat telt. Wat ik nu doe, zeg en voel. Dat maakt het verschil, voor nu en voor later.

Het is zo’n dag. Zo’n dag waarop ik alles zo helder zie en zo diep voel. Ik ben er klaar voor. Ik ben er nog niet klaar mee. Maar ik weet wel dat wij verbonden zijn, allemaal. Dat helpt.

33 Manieren om je dag te starten – deel 1

Dragos (Romeinse naam, betekent: kostbaar), is een blogger die mij geregeld inspireert met zijn teksten en tips. Ik heb hem toestemming gevraagd om teksten van zijn website te mogen vertalen in het Nederlands, om zo zijn ideeën met jullie te kunnen delen. Gelukkig was dit geen enkel probleem. Het eerste deel van de vertaling van ’33 manieren’ vind je hier. Er volgen nog twee delen. Ik hoop dat het ook jou mag inspireren!

Ochtenden worden vaak onderschat. Ik beschouw ze echter als onontbeerlijk voor een goede start van een actieve dag. Wat je in de eerste momenten van je ochtend doet, bepaalt fundamenteel en onherroepelijk het verloop van je dag. Meestal voer je ‘s   ochtends dezelfde, routinematige, handelingen uit. Zodoende zullen je dagen zich dag na dag routinematig aan je ontvouwen, op de automatische piloot.

Bewust je eerste handelingen aan het begin van de dag vormgeven, zal een groot effect hebben. Het is alsof je hiermee subtiele, onbewuste mechanismen activeert, die uiteindelijk de rest van je dag zullen bepalen, precies op de manier zoals jij het wenst. Ochtenden zijn fundamenteel. Dit is dan ook de reden dat ik veel heb geëxperimenteerd met deze eerste momenten aan het begin van mijn dag.

Hier zijn minstens 33 manieren waarop je de dag kunt transformeren en dat door alleen maar de eerste vijf minuten van je dag anders in te vullen.

1. Schrijf in jouw dagboek
Ik hou van de stilte waarmee de dag begint en de onuitgesproken belofte van iets dat op het punt staat te beginnen. Ochtenden zijn fantastisch om te schrijven. Wanneer ik schrijf, heb ik het idee alsof ik al uren van de dag heb gebruikt, terwijl ik nog maar aan het begin van de dag sta. Schrijven in een dagboek voelt als het leegmaken van mijn hoofd en maakt dat ik me energiek voel en klaar om aan de gang te gaan. Daarnaast voel ik mij ‘s morgens minder geremd en is dat wat ik schrijf veel authentieker.

2. Geniet van de stilte in de ochtend
En doe niets. Voel de stilte and laat het over en door je heen stromen, door je hoofd en door je lichaam. Ik raak gefascineerd door alle kleine geluiden die ontstaan vanuit de stilte in ochtend: van de geluiden in huis (vrouw en dochter worden wakker, voetstappen, ramen, deuren) tot en met de geluiden van de buren (auto’s, zachte stemmen, geroezemoes). Alles start vanuit die stilte en soms denk ik dat als ik me voldoende focus, ik zelfs de geluiden kan voorspellen, of misschien wel allerlei nieuwe geluiden kan maken.

3. Wees vijf minuten lang ergens dankbaar voor
Richt je gedachten op iets waar je heel dankbaar voor bent en blijf dat vasthouden. Het kan je familie zijn, je gezondheid, of gewoon dit moment. Voel je dankbaar. Niets staat tussen jou en je gedachten in, niemand kijkt of luistert naar je. Je bent vrij om je dankbaar en gelukkig te voelen. Start vervolgens je dag zoals gebruikelijk. Het is maar vijf minuten, echter de impact om op deze wijze je dag te beginnen is overweldigend; wanneer ik op dit soort dagen dingen doe, voelt het de hele dag alsof ik twee centimeter boven de grond zweef.

4. Zet ramen open
Seizoenen doen er niet toe. Als het buiten koud is, nog beter. Open het raam in je slaapkamer, je woonkamer, je keuken. Laat de frisse lucht binnenstromen, verwelkom de zachte geluiden van de stad die wakker wordt, kijk hoe de laatste resten van de nacht vervagen. Laat jezelf verfrissen. De persoon die je gisteren was is niet meer en de persoon die je vandaag bent begint zich langzaam ontvouwen. De open ramen zullen je onbewust toestemming geven om, gedurende de dag, verandering en nieuwe ervaringen soepeler in je leven toe te laten.

5. Gooi nutteloze spullen weg
Je zult ze snel vinden als je jezelf ertoe aanzet. Het komt ‘s morgens geregeld voor dat ik op spullen stuit die ik niet nodig heb. Als een stoel me telkens in de weg staat, is de stoel wellicht niet bestemd voor mijn huis. Misschien tref ik een stuk papier aan, of een kapot item. Ik voel vreugde en een subtiele vorm van enthousiasme op het moment dat ik zaken weggooi die mijn huis onnodig vol maken en door dit ‘s morgens al opruimen voelt het voor mij extra krachtig.

6. Help iemand
Geef antwoord op een vraag die je hebt laten liggen. Doe een klein stukje van een grote klus, verplaats iets waarvan je weet dat een ander daar last van heeft. Het hoeft niets groots te zijn of zelfs zichtbaar. Hou alleen in gedachte dat de intentie om iemand behulpzaam te zijn voldoende is. In de ochtend is je hoofd veel helderder en beschik je over meer energie dan later op de dag. Daarom zullen handelingen om anderen te helpen veel effectiever zijn als je besluit om deze te doen direct nadat je bent opgestaan.

7. Mediteer vijf minuten
Maak je hoofd leeg en sluit je af van je omgeving. Focus jezelf op je ademhaling. Als er gedachten in je opkomen, vraag ze dan vriendelijk om weer weg te gaan. Mediteren in de ochtend is makkelijker, er zijn dan minder prikkels die je onrustig kunnen maken. Zelfs na een goede nachtrust, zal je hoofd bezig zijn om antwoorden te vinden, problemen op te lossen, te vechten of weerstand te bieden. Verleen jezelf een eenvoudige, maar solide gunst en mediteer.

8. Denk na over hoe je iemand kunt helpen gedurende de dag
Dit is anders dan punt 6, in de zin dat het een ander moment van de dag betreft waarop je iemand zult helpen. In de ochtend plan je hoe je iemand gaat helpen. Je visualiseert de omstandigheden, je probeert alvast een tijd in te plannen. Nogmaals, dit hoeft niet iets groots te zijn. Een advies, een kleine gift, iets doen waardoor de ander het iets makkelijker heeft. Het bedenken, plannen en besluiten dat je die dag iemand gaat helpen zal de koers van je dag volledig veranderen.

9. Oefen
En dan wel lichamelijk. Ik doe dit niet iedere dag, maar ik doe het wel steeds vaker. Naast je verstand, heb je ook een lichaam. Een verzameling gewrichten, spieren en botten. En om in balans te blijven, moet je ook voor dit deel zorgen. Het goede nieuws is dat je lichaam een manier heeft om je te laten weten wat goed voor je is: endorfines. Op de dagen dat je begint met lichamelijke oefeningen, zul je beloond worden met een toevloed van endorfines. Meestal houdt het aan tot aan de avond.

10. Breng vijf minuten door in de tuin
Of breng tijd door in de buurt van planten en bloemen. Of op je terras. Ga even naar buiten direct nadat je wakker bent geworden. Proberend de frisse lucht in te ademen, de vibraties voelend van de natuur. Maak je geest leeg en open je zintuigen. Stem je wakkere lichaam af op de natuur en start pas je dag nadat je voelt dat je volledig ondergedompeld bent in deze stroom, voor tenminste vijf minuten. Ik zal zelden in een ruzie belanden of zelfs maar in de buurt van agressieve gevoelens komen als ik mijn dag op deze manier start.

© Bron

« Oudere berichten

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.